|
heeft
hij per jaar. Zaaleigenaars boeken hem als entre'acte
tijdens een diner, hij zingt voor honderden mensen
of voor eentje.
Daarover had de zanger gisteravond nog een tranentrekkend
verhaal te vertellen.
Een
gescheiden vader die zijn dochter niet mocht zien,
zelfs niet op haar verjaardag, wilde toch wat voor
haar doen. Dus hij boekte Leon. En zo stond de troubadour
om acht uur in de morgen in de kinderkamer van een
flatje in Utrecht, een aubade brengend aan een twaalfjarig
meisje.
Noch in zijn verschijning een overhemd met
ruches, sandalen noch in zijn teksten zit
een spoor van venijn. Dat geeft hij zelf grif toe:
''Misschien word ik daarom nogal veel gevraagd in
streken van de zwarte kousen.''
Ruzie krijgen met Leon vraagt een nog onontdekt
talent.
Zijn
liedjes zijn niet sentimenteel, ze zijn vooral aimabel.
Hij verplaatst zich in een ongeboren baby die naar
buiten wil, de wereld tegemoet.
Hij zingt ook van Loesje een meisje dat hij
ontmoette bij een optreden in een zwakzinnigeninrichting.
Loesje, die altijd een goede bui heeft en iedereen
vertrouwt.
En hij heeft het over zijn eigen jeugd, links uiteraard.
Op een van zijn schoolboeken schreef hij: 'Mao is
de redder van het Chinese volk. En ik vind Leon
wel geschikt voor Nederland.'
En over de liefde natuurlijk. Hij zingt zijn ex
toe: ''Ik kom wel op je bruiloft'' En hij zingt
van die dame waar iedereen achterheen zat: ''De
trommelaar uit Mozambique, de bongoïst uit
Zaïre, de Spanjaard met de zwarte manen en
daartussen in stond ik.''
Inderdaad,
Leon Lutterman laat zich niet dwingen door een rijm.
Op
de radio word hij nauwelijks gedraaid maar hij maalt
er niet om.
Hij
kan het zo wel."
|
